Διονύσιος Σολωμός
Η προτομή είναι κατασκευασμένη από μέταλλο. Κατασκευάστηκε το 2006 και αποτελεί χορηγία του Δήμου Ζακυνθίων (από όπου καταγόταν ο Σολωμός) προς το Μεσολόγγι.
Πάνω στην πρόσοψη του βάθρου αναγράφονται τα λόγια:
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ
ΣΟΛΩΜΟΣ
1798 – 1857
και πιο κάτω σε μεταλλική πλάκα που έχει την μορφή παπύρου:
Ειν’ έτοιμα στην άσπονδη
πλημμύρα των αρμάτων
δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά,
κι ελεύθεροι να μείνουν
εκείθε με τους αδελφούς
εδώθε με το Χάρο.
Τοποθεσία
Η προτομή βρίσκεται στον Κήπο των Ηρώων στο Μεσολόγγι.
Πατρότητα
Δημιουργός της είναι ο γλύπτης Διονύσιος Πάλμας. Γεννήθηκε το 1949 στη Ζάκυνθο και σπούδασε δίπλα στον Χρήστο Ρουσέα.
Ατομικές εκθέσεις
2000 Εικαστικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Εγκατάσταση «Αρχέτυπο Ιερό», στα υπόσκαφα του κέντρου, Σαντορίνη
1999 Γκαλερί Μ. ΠΛΑΤΑΝΙΑ, Ζάκυνθος
1993 Γκαλερί PERIPLE, Βρυξέλλες, Βέλγιο
1990 Γαλλικό Ινστιτούτο, Κέρκυρα
1987 Γκαλερί ΖΥΓΟΣ, Αθήνα
1984 Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ζακύνθου
1980 Γκαλερί D, Αθήνα
Ο Διονύσιος Σολωμός (Ζάκυνθος, 8 Απριλίου 1798 − Κέρκυρα, 9 Φεβρουαρίου 1857) ήταν Έλληνας ποιητής, πιο πολύ γνωστός για τη συγγραφή του ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», οι πρώτες δύο στροφές του οποίου έγιναν ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας και ύστερα της Κύπρου. Κεντρικό πρόσωπο της Επτανησιακής σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός θεωρήθηκε και θεωρείται ο εθνικός ποιητής των Ελλήνων, όχι μόνο γιατί έγραψε τον Εθνικό Ύμνο, αλλά και διότι αξιοποίησε την προγενέστερη ποιητική παράδοση (κρητική λογοτεχνία, Δημοτικό τραγούδι) και ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε συστηματικά τη δημοτική γλώσσα και άνοιξε το δρόμο για τη χρησιμοποίησή της στη λογοτεχνία, αλλάζοντας ακόμη περισσότερο τη στάθμη της.Σύμφωνα με τις απόψεις του δημιουργούσε «από το ρομαντισμό μαζί με το κλασικισμό ένα […]είδος μικτό, αλλά νόμιμο[…]».
Εκτός από τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν, τα σπουδαιότερα έργα του είναι: Ο Κρητικός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Ο Πόρφυρας, Η Γυναίκα της Ζάκυθος, Λάμπρος.
Ο Κήπος των Ηρώων βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Μεσολογγίου. Πρόκειται για μια έκταση σχεδόν δεκατεσσάρων στρεμμάτων στην οποία κατά την διάρκεια της μάχης για ανεξαρτησία αγωνίστηκαν και θάφτηκαν οι μαχητές της φρουράς της Ιερής Πόλης του Μεσολογγίου.
Ο Τύμβος των Πεσόντων
Τον Οκτώβριο του 1838, με την παρουσία του Όθωνα και της Αμαλίας, πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των οστών των θανόντων και η επίσημη τοποθέτησή τους στον Τύμβο όπου είχαν φτιάξει. Παράλληλα ανακατασκευάστηκε το πέτρινο τείχος περιμετρικά του Ηρώων το οποίο υπάρχει μέχρι και σήμερα. Την ίδια περίοδο μεταφέρθηκαν και τα οστά του Μάρκου Μπότσαρη από το σημείο όπου είχε ενταφιασθεί πριν από την Δεύτερη Πολιορκία και τοποθετήθηκαν σε υπερυψωμένο μνημείο, ενώ στη συνέχεια επάνω στο τάφο τοποθετήθηκε το άγαλμα η Ελληνοπούλα ή κατ’ άλλους η Παιδούλα.
Το 1858, οι βασιλείς Όθων και Αμαλία, αφού βοήθησαν για την δεντροφύτευση και διαμόρφωση του χώρου, δώρισαν το μαρμάρινο λιοντάρι που τοποθετήθηκε στο πάνω μέρος του Τύμβου. Από τον Απρίλιο του 1859 μέχρι και σήμερα πραγματοποιείται κάθε χρόνο το βράδυ του Λαζάρου και το πρωί των Βαΐων πένθιμη πομπή που ξεκινά από τον Άγιο Σπυρίδωνα και καταλήγει στο Μνημείο των Πεσόντων.
Σήμερα στο Κήπο βρίσκονται 69 μνημεία Ελλήνων και Φιλελλήνων καθώς και πάρα πολλοί
σταυροί πεσόντων Μεσολογγιτών.
Τα μνημεία του Κήπου αποτελούν ιστορικά και καλλιτεχνικά έργα μεγάλης σημασίας που παραμένουν αναλλοίωτα στο χρόνο.
Τι υπάρχει τον κήπο
Ο Τύμβος
Μνημειο Μαρκου Μποτσαρη
Στήλες των αδελφών Γεροθανάση, του Επίσκοπου Ρωγών Ιωσήφ, του οχυρωματοποιού Μιχαήλ. Π. Κοκκίνη, του Σταύρου Κουτζούκη, του Ι. Ι Μάγερ, του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, του Πέτρου, Ανδρέα και Κώστα Ντόβα, του Σουηδού Γουσταύου Αδόλφου Σας, του Δημητρίου Σιδέρη, του Νικ. Στορνάρη, του Αθανασίου Τσερπέλη, του Ζηνόβιου Βάλβη, του Θοδωράκη Γρίβα, του Νικ. Κασομούλη, του Γεωργίου Λιόλου, του Ανδρέα Σάββα, του Στάμου Στάικου, του Δήμου Τσέλιου, των Αμερικανών, Γάλλων, Γερμανών, Ιταλών, Πολωνών, Ρώσων, όλων των Φιλελλήνων , καθώς και των Κυπρίων Αγωνιστών.
Οι προτομές: του Φρ. Άστιγγος, του Βύρωνος, του Δημήτριου Θέμελη, του Χρήστου Καψάλη, του Σπ.Κοντογιάννη, του Ιω. Παπαδιαμαντοπούλου, του Θανάση Ραζηκότσικα, του Δήμου Ρινιάσα, του Κων. Βλαχόπουλου, του Γιάννη Γούναρη, του Μήτρου Δεληγεώργη, του Γεωργίου Κίτσου, του Μήτσου Κοντογιάννη, του Δημήτρη Μακρή, του Αλ.Μαυροκορδάτου, του Νότη Μπότσαρη και του Σπύρου Μήλιου.
Οι σταυροί: του Ιω.Αγγελή, του Δημητρίου Γκόρπα, του Κώστα Πουρνάρα, του Ανδρεά Γριβογιώργου, του Τούσια Ζέρβα, του Ασημάκη Ζορμπά, του Α.Κόλλια, του Φώτου Μπόρμπορη, του Γεωργάκη Ντάρμπα, του Σπύρου Πεταλούδη, του Πλαντ. Πλατύκα, του Σπύρου Ραζή, του Ιταλού Ραζιέρι, του Σπύρου Σκαρλάτου, του Γεράσιμου Τζόρνα, του Κων. Ι. Τρικούπη, του Ιω. Μ. Τρικούπη. Του Ιταλού Πασκουάλε Γιακουμόζι. Του Χρύσανθου Μωραΐτη.
Λάρνακα του Χρ. Ξηρομερίτη.
Στήλη με το ψήφισμα της 14 Μαΐου του 1829 του Ι. Καποδίστρια.
Πλάκα με τις ονομασίες των προμαχώνων.
Μνημείο με την τάπια του Μ.Μπότσαρη.
Ο γνωστότερος και πιο επισκέψιμος χώρος στο Μεσολόγγι προσελκύει δεκάδες τουρίστες κάθε χρόνο και αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πόλης που έμεινε στην ιστορία μέσα από την επανάσταση του 1821.
Πρόκειται για ένα μοναδικό, για την Ελλάδα, πάρκο με μνημεία για γνωστούς αλλά και ανώνυμους ήρωες που έπεσαν στον Αγώνα για την Ελευθερία. Κάθε χρόνο την Κυριακή των Βαΐων γιορτάζεται εκεί η Έξοδος του Μεσολογγίου με την παρουσία Ελλήνων και ξένων που έρχονται να αποτίσουν φόρο τιμής σε όλους αυτούς τους γενναίους.
Όνομα Συντάκτη
Γράφει ο Γεώργιος Τσιτιρίδης, δημοσιογράφος.
Βιβλιογραφία
Διαδικτυακή πηγή:
https://el.wikipedia.org/wiki
Ο συντάκτης φέρει την ευθύνη των κειμένων.
Greek