Το δάκρυ της κυρα-Φροσύνης
Το εν λόγω γλυπτό αναπαριστά με την αφαιρετική τεχνοτροπία μια γυναικεία μορφή ντυμένη με την παραδοσιακή φορεσιά μέσα σε μια σταγόνα-δάκρυ. Η γυναικεία αυτή μορφή θα μπορούσε να είναι η κυρά-Φροσύνη. Το κεφάλι της γέρνει ελαφρά στο πλάι, ενώ το σώμα της αποπνέει μια οικειότητα και συγκίνηση. Το όλο έργο είναι συμβολικό και σύμφωνα με τον δημιουργό μπορεί να συμβολίζει την απώλεια.
Το γλυπτό είναι από μάρμαρο. Φιλοτεχνήθηκε από τον Χρήστο Λάμπρου για το 2ο Συμπόσιο Γλυπτικής του Δήμου Ιωαννιτών (1996) και έκτοτε βρίσκεται τοποθετημένο στην παραλίμνια περιοχή της πόλης.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στην πόλη των Ιωαννίνων πιο συγκεκριμένα στην παραλίμνια περιοχή ανάμεσα στα πλατάνια.
Πατρότητα
Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Χρήστο Λάμπρου. Ο Χρήστος Λάμπρου γεννήθηκε στην Κόνιτσα Ιωαννίνων το 1951. Πήρε το πτυχίο του δασκάλου από τη Ιεροδιδασκαλείο της Βελλά. Υπήρξε μαθητής του Παύλου Βρέλλη. Εκτός από την γλυπτική έχει ασχοληθεί και με την αγιογραφία. Από το 1985 μέχρι και σήμερα ζει στην Αθήνα όπου εργάζεται και σαν δάσκαλος καλλιτεχνικών. Έχει εκθέσει σε πολλές επαρχιακές πόλεις και στην Αθήνα σε διάφορες αίθουσες, έργα του δε βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και δημόσιους χώρους.
Από τον τίτλο του γλυπτού μπορούμε να υποθέσουμε ότι η γυναικεία φιγούρα είναι εμπνευσμένη από την κυρά- Φροσύνη. Η κυρά–Φροσύνη ή αλλιώς Ευφροσύνη Βασιλείου ήταν μια Ελληνίδα γυναίκα γεννημένη το 1773. Ήταν πολύ όμορφη, παντρεμένη και είχε δύο παιδιά. Κατά τη διάρκεια της ζωής της σύναψε ερωτικές σχέσεις με τον Μουχτάρ, γιό του Αλή Πασά. Στις 11 Ιανουαρίου 1801 ο Αλή Πασάς διέταξε την σύλληψη 17 γυναικών που θεωρούνταν ελαφρών ηθών. Μέσα στις 17 ήταν και η κυρά–Φροσύνη. Μετά τη σύλληψη ο Αλή Πασάς παρήγγειλε τον πνιγμό των 17 γυναικών στην λίμνη. Κάποια από τα σώματα ξεβράστηκαν και θάφτηκαν.
Η κοινωνία φαίνεται να έχει δεχτεί την τοποθέτηση του γλυπτού. Η σημερινή του κατάσταση δυστυχώς δεν είναι σαν την αρχική του καθώς έχει δεχτεί κάποιους βανδαλισμούς.
Εδώ ίσως θα ήταν χρήσιμο να παρατεθούν τα λόγια του ίδιου του γλύπτη «Ένα δάκρυ λοιπόν είναι το θέμα που επέλεξα να φτιάξω, ένα δάκρυ για την Κυρά-Φροσύνη, ένα δάκρυ νοσταλγίας για τα χρόνια που έζησα στα Γιάννενα, ένα δάκρυ για τους Γιαννιώτες που κρέμασαν οι Γερμανοί την Κατοχή στα πλατάνια, που ανάμεσα τους τοποθετήθηκε το έργο, ένα δάκρυ αφιερωμένο στους φίλους μας που μας άφησαν για πάντα».
Ο θρύλος θέλει τον Αλή Πασά ερωτευμένο με την κυρά-Φροσύνη. Η όμορφη γυναίκα όμως είχε επιλέξει τον γιό του Μουχτάρ, αλλά και απορρίψει τον ίδιο όταν εκείνος προσπάθησε να την κάνει δική του. Από τη ζήλεια και το θυμό του λοιπόν, που δε μπορούσε να την κατακτήσει, διέταξε τον πνιγμό των 17 γυναικών. Και όπως λέγεται «Χίλια καντάρια ζάχαρη να ρίξετε στη λίμνη για να γλυκάνει το νερό να πιει η κυρά Φροσύνη» διέταξε ο Αλή Πασάς μετά τον πνιγμό της όμορφης Φροσύνης και των υπόλοιπων κοριτσιών που δεν υπέκυψαν στις ορέξεις του, πληρώνοντας ως τίμημα την ίδια τη ζωή τους.
Όνομα Συντάκτη
Γράφουν η Ελπινίκη Λώλη, εκπαιδευτικός- μεταπτυχιακή φοιτήτρια και η Ιωάννα Χατζηγιαννίδου, τελειόφοιτη φοιτήτρια του Π.Τ.Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Βιβλιογραφία
Διαδικτυακές πηγές:
https://odosell.blogspot.com
https://glypto2.wordpress.com
https://www.fatsimare.gr/
https://el.wikipedia.org/
Ο συντάκτης φέρει την ευθύνη των κειμένων.
Greek